Αν και το αγωνιστικό πρόγραμμα γράφει πως απομένουν δύο παιχνίδια ακόμη, για τη Δόξα Δράμας το πρωτάθλημα έχει περάσει πλέον στο στάδιο της τυπικής διαδικασίας. Η ήττα στην Κομοτηνή, σε συνδυασμό με την εμφατική επικράτηση του Κεραμιδίου επί του Πιερικού έθεσε οριστικά εκτός κάδρου τον στόχο της ανόδου μέσω της πρώτης ή της δεύτερης θέσης.
Ωστόσο, η μπάλα θα κυλήσει για λίγο ακόμα στο χορτάρι.
Την Κυριακή στη Δράμα απέναντι στον Ηρακλή Θερμαϊκού και τη Μεγάλη Τετάρτη στη Μηχανιώνα. Το παιχνίδι της Κυριακής όμως δεν είναι ένα ακόμα ματς· είναι το «κύκνειο άσμα» των φετινών εμφανίσεων της ομάδας μέσα στο σπίτι της, μπροστά στο δικό της κοινό.
Μπορεί το όνειρο της ανόδου να χάθηκε στις λεπτομέρειες και στα σημεία όμως υπάρχουν κεκτημένα που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει. Η φετινή Δόξα πέτυχε βασικούς στόχους που αποτελούν την «προίκα» της για το μέλλον:
-Δημιούργησε ένα αξιόμαχο σύνολο που πάλεψε κάθε δευτερόλεπτο σε κάθε γήπεδο.
-Εξασφάλισε την είσοδο στη δεύτερη φάση με το σπαθί της.
-Παρουσίασε μια ανταγωνιστική ομάδα με έντονο δραμινό στοιχείο και με ξεκάθαρη προοπτική.
Όλα αυτά είναι καρπός μιας προσπάθειας που ξεκίνησε από το μηδέν και έφτασε στο σήμερα με το κεφάλι ψηλά.
Η «τελευταία παράσταση» στη Φωλιά του Αετού
Το αγωνιστικό σκέλος οδεύει προς το τέλος του δίνοντας τη σκυτάλη σε ένα άλλο -ίσως κρισιμότερο- κομμάτι που αφορά τις διοικητικές εξελίξεις, την εκκαθάριση, τα ban και την επόμενη μέρα του συλλόγου. Όμως μέχρι να πέσει η αυλαία όλη η προσοχή παραμένει στο χορτάρι.
Οι παίκτες και η προπονητική ομάδα που τράβηξαν όλη τη φετινή ανηφόρα πλέον ετοιμάζονται για την τελευταία τους εμφάνιση μέσα στη «Φωλιά του Αετού». Θα είναι μια παράσταση όπου η επιτυχία «θα φανεί στο χειροκρότημα» όπως λέει και το γνωστό τραγούδι.
Ο κόσμος της Δόξας που σε κάθε παιχνίδι αναγνώριζε την προσπάθεια και το πάθος, οι οργανωμένοι και οι απλοί φίλαθλοι, αναμένεται να δώσουν το «παρών» τους.
Θα έχουν μπροστά τους όλους όσους τίμησαν τη φανέλα με τον Μαυραετό σε αυτά τα 25 παιχνίδια που προηγήθηκαν. Από τον έμπειρο Αλέξη Κόντο, που αποτέλεσε τον συνδετικό κρίκο γενεών, μέχρι τους νεότερους, τον Λευτέρη Ερελιάδη και τον Πασχάλη Χατζηβάσιο.
Όλοι τους θα είναι εκεί περιμένοντας αυτό το ζεστό χειροκρότημα. Όχι ως τυπική υποχρέωση, αλλά ως την ελάχιστη ανταμοιβή για τον κόπο, τη δουλειά και την αξιοπρέπεια που επέδειξαν σε όλη τη διάρκεια της σεζόν.
Λίγο πριν η αυλαία πέσει οριστικά, η Δράμα οφείλει να αποχαιρετήσει αυτούς που την κράτησαν όρθια και αξιοπρεπή.
Δ. Τς
